Lotus Evora rijtest

Rijtest: Lotus Evora

Afgelopen week hebben Margot en ik een weekendje Antwerpen gedaan. Mij leek dat een prima excuus om langs te gaan bij Lotus Antwerpen om de Evora aan de tand te voelen. Ik heb wat ervaring met de Elise en de Opel Speedster, maar was wel benieuwd naar de Evora. Na Margot heel lief aan te hebben gekeken, kreeg ik toestemming en plaatste ik een belletje.

rijtest Lotus Evora

Eenmaal in de Lotus dealer, zien we heel wat lekkere Lotusjes staan, inclusief een 2-eleven een drietal Exige S’en met de V6. Hmm hier moet ik misschien maar vaker langskomen. Achterin de showroom staan twee Evora’s. Ik heb de keuze uit een grijze Evora uit 2009 en een blauwe Evora uit 2012 met IPS, lotus’ benaming voor de automaat. De keuze is snel gemaakt… De handbak alstublieft!

De grijze Evora waar mee we reden is een 2+2 model, dat betekent dat er achter de voorstoelen een bankje is. Theoretisch gezien kunnen daar twee kleine kinderen op zitten, of één volwassen persoon, liggend. Dit konden wij meteen uittesten, want de een van de monteurs van de dealer reed mee, waardoor Margot zich op de achterbank mocht wurmen.Lotus Evora rijtest

Voordat ik vertel wat er daarna gebeurde moet ik eerst even bekennen dat ik wel nerveus was om deze auto te rijden. Sinds ik in de Audi R8 heb gereden ben ik stiekem steeds meer fan geworden van Lotus. Waar ik de Audi te comfortabel en niet communicerend genoeg vind, zijn de Lotus Elise en Exige kleine auto’s die ontzettende licht zijn met een korte wielbasis, geen stuurbekrachtiging en voelt het alsof je 2 centimeter boven de grond zit. Maar de Evora… Die is dat allemaal niet. De wielbasis is langer, je zit hoger, hij heeft stuurbekrachtiging en weegt een halve ton meer! Ik was dus bang dat ik weer teleurgesteld zou worden door een auto, waarvan ik veel verwacht.

Dus de vraag… was de Evora net zo leuk als dat ik hoopte? Ja! Dat was ie zeker, ook al is de auto op zoveel punten anders dan de Elise, het is duidelijk een Lotus. Dat merk je aan het stuurgedrag. Je voelt door dat stuur precies wat er met de auto gebeurt, maar zonder dat het trilt bij elk raar stukje wegdek. Tegelijkertijd kan je ontzettend makkelijk een bocht goed in sturen. In andere auto’s moet je even voelen hoeveel je de auto moet indraaien en twijfel je altijd een beetje in de eerste bocht. Met de Evora is die twijfel er totaal niet, je stuurt en de auto gaat precies daar waar je hem wilt hebben. Je hebt meteen een klik met de auto, al vanaf het moment dat je het stuur vast pakt. Heerlijk!Lotus Evora rijtest

De versnellingsbak daarentegen, daar was ik wat minder enthousiast over. Ten eerste staat er niets op de pook, ja natuurlijk weet ik wel waar de 1,2,3,4 en 5 staan… Maar heeft de Evora een 6? En waar zit de achteruit? Als je de eerste keer instapt heb je dus geen idee. Mocht je het eenmaal weten en snappen, dan is het nog steeds een lastig klusje. Er zit namelijk een beetje speling in de bak, de pook wiebelt een beetje en je hoort geen duidelijke klik als je de pook in de versnelling zet. Margot had hier ook veel moeite mee en dat komt niet omdat ze een vrouw is. Ze kan namelijk prima overweg met auto met wat meer vermogen. Dit probleem schijnt trouwens te verholpen te zijn vanaf modeljaar 2012, sindsdien zit er een andere bak in.

Maar dan komen we bij het heerlijkste aan deze auto. Die heerlijke V6 die zich achter je bevind, of in dit geval, achter je vriendin die op het krappe bankje zit. We rijden in de Lotus Evora zonder ‘S’, dat betekent een 3.5 liter atmosferische V6 afkomstig van Toyota die er rond de 280 pk uitperst. En wat een heerlijke hoog-toerige motor is dat! Onder de 5000 toeren is het alsof je elk andere auto rijdt. Heerlijk soepel en beschaaft, maar zodra je hem voorbij die 5000 toeren trapt… Wat een heerlijk geluid. En dat gaat door tot bijna 9000(!) toeren.  Helaas had dit exemplaar een cold air intake wat zorgde voor een raar zuigend geluid, maar dan niet zo lekker als een supercharger. Dat was een beetje jammer en zelfs een beetje vervelend. Maar dat is niet standaard op een Evora dus dat zullen we voor deze test maar even negeren. Want oh oh oh, wat een heerlijk geluid komt er uit die motor.

En dan stap je uit en is de pret nog niet uit. Want dan kan je staan en eens rustig kijken naar de auto. Wat een mooie lijnen zitter er toch in. De zilverkleurige metallic lak op deze auto accentueren de mooie vloeiende lijnen van de auto. Je kan er rustig een uur naar kijken. Deze auto is zo mooi dat je die zonder schaamte kunt parkeren tussen een Ferrari en een Maserati. En het mooiste is, hij ziet er uit als een supercar, maar heeft een veel zachter prijskaartje. Dit exemplaar stond te koop voor 46.000€ als je hem invoert in NL komt er ongeveer 5.000 BPM bij en dan rij je voor 51 mille een auto die er uitziet als een supercar en die ontzettend leuk rijdt.
In mijn boekje is dat een koopje. Doe mij die maar!

2014-03-29 10.49.28

romanoRijtest: Lotus Evora

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *